تبلیغات
عطر نرگس

یافته‏ هاى روان‏شناسى نشان می ‏دهند که توسّل به خودنمایى و خودآرایى،  در بین دختران رواج بیشتری دارد. همچنین تجربه ی بشرى نشان مى‏دهد که در تصاحب قلب‏ها، پسر، شکار است و دختر، شکارچى!!!

 میل دختر به خودآرایى، از این حسّ شکارچى‏گرى او ناشى می‏شود که خداوند براى هدف متعالى پیوند همسرى در طبیعت و سرشت او نهاده است. بدین سبب ، دستور پوشش  براى دختران به اقتضاى طبیعت لطیف آنان، سختگیرانه‏تر است. حال در این مقاله ، به بررسی دلیل این امر می پردازیم :
علّتِ بیشتر بودن پوشش قانونى دختران در جامعه و فرهنگ ما، منع کام جویى جنسى از آنان است که قطعاً به دوام بیشتر کانون خانواده و صمیمیت و محبت و دلبستگى بیشتر آنها در زندگى مشترک آینده‏شان خواهد انجامید.
دختر و پسرى که قبل از ازدواج، عفیفانه‏تر زیسته‏اند و ازدواجشان نخستین تجربه آنهاست ، خوش‏بخت‏تر زندگى مى‏کنند. پس در واقع، دختران، با رعایت حدود پوشش، به سلامت زندگى آینده و سالم‏تر ماندن همسر آینده خود، کمک کرده‏اند و البته چنین خویشتندارى و عفافى از سوى پسران نیز تضمین خوبى براى زندگى آینده خود آنهاست.
شاید یک علّت این‏که جوانان امروز در جوامع غربى از ازدواج، گریزان هستند، همین باشد ؛ زیرا آنان ازدواج را براى خود، یک محدودیت می ‏دانند و اکثر کامجویی‏هاى آنها در غیر محیط خانواده و در غیر کادر رسمى و در جریان معاشرت‏هاى آزاد و در محیطهایى غیر از خانه انجام می ‏پذیرد. طبیعى است که براى چنین کسانى، ازدواج، آغاز محرومیت است. برخلاف فرهنگ اسلامى که در آن، ازدواج جوانان، پایان محرومیّت و آغاز یک زندگى نوین و نیز کانون محبّت و فضایى براى کمالجویى و پیشرفتِ دوشادوش است. براى رسیدن به چنین سعادتى است که اسلام، به صورتى جدّى، مسلمانان را از دوستى با جنس مخالف، نهى مى‏کند.
اگر پسران و دختران آزاد باشند، اشباع می‏شوند ؟
کسانى گفته‏اند که اگر پسران و دختران آزاد باشند، اشباع می ‏شوند و عطش آنها کم‏تر می ‏شود ؛ امّا تجربه جوامع گوناگون، نشان داده است که این چنین نیست. مگر چشم‏چرانى‏ها و روابط غیر قانونى و خشونت علیه زنان و ناامنى فضاهاى اجتماعى براى دختران و... در جوامع آزاد غربى، کم‏تر شده است؟ جسم سالم و روح زیبا و شخصیّت مطلوب اجتماعى، گوهرها و سرمایه‏هاى دختران و پسران جوان‏اند. کدام انسان خردمندى بهترین سرمایه‏هاى خویش را در معرض استفاده هر کس و ناکس قرار می ‏دهد؟
به تجربه ثابت شده است که هر محیطى که در آن، رفت و آمد کمترى میان دو جنس بوده و پوشش صحیح و حریم خصوصى افراد رعایت شده، در آن‏جا، پسرها و دخترها هم احساس آرامش بیشترى داشته‏اند و در کار و تحصیل، موفق‏تر بوده‏اند.
آیا پوشش  دختران، مانع رشد آنها است؟
پوشش مطلوب اسلام (بدون آن‏که بر نوع خاصّى از پوشش، اصرار بورزیم)، براى دختر، مانع هیچ‏گونه فعالیت فرهنگى و یا اجتماعى و اقتصادى و سیاسى نیست. آنچه موجب به‏هم ریختگى جامعه و فلج شدن نیروهاى فعال اجتماع می ‏گردد، آلوده‏شدن محیط کار و تحصیل و...، با آزاد گذاشتن لذّت جویى‏ها و چشم‏چرانى‏هاى مردان و میدان دادن به عشوه‏گرى‏ها و خودنمایى‏هاى دختران در محیط عمومى است.
اگر در محیط دانشگاه، دختران،  خود را بپوشانند و هیچ‏گونه آرایشى نداشته باشند، بهتر درس مى‏خوانند، بهترفکر مى‏کنند و بهتر به سخن استاد گوش مى‏دهند . وقتى که در کنار هر پسرى یک دختر آرایش کرده و با وضع نامتناسب (با کلاس و درس)، نشسته باشد ، جایی برای تمرکز و اندیشه باقی می ماند ؟
انصافاً کدام روش، التهاب را در  دختران و پسران، کاهش مى‏دهد و به نفع آنهاست؟ و عقل، کدام را تصدیق می ‏کند؟
آیا اگر پسران ما در خیابان و کوچه و بازار و مدرسه و اداره و کارخانه و... با رفتارهاى فریبنده و سخنان و وعده‏هاى شعارگونه و غیر واقعى، دائماً در صدد یافتن دختران پاک و ساده و صمیمى جامعه باشند و هر بار، با فرو نشستن عشق‏هاى سطحى و خام شان به دیگرى رو کنند، آرامش و امنیّتى براى دختران ما خواهد ماند؟
به تجربه ثابت شده است که هر محیطى که در آن، رفت و آمد  کمترى میان دو جنس بوده و پوشش صحیح و حریم خصوصى افراد رعایت شده، در آن‏جا، پسرها و دخترها هم احساس آرامش بیشترى داشته‏اند و در کار و تحصیل، موفق‏تر بوده‏اند.

تقریباً در تمامى فرهنگ‏ها و جوامع، دختر، هر اندازه متین‏تر و با وقارتر و عفیف‏تر حرکت کند و خود را پوشیده‏تر نگه دارد و کم‏تر در معرض تماشاى بیگانگان قرار گیرد، بیشتر مورد احترام و ارزش پسر است. حتى افراد بى‏بندبار هم هنگامى که سر عقل مى‏آیند و مى‏خواهند تشکیل خانواده بدهند، براى گزینش همسر، به دنبال دخترى پاک و عفیف که تا قبل از آن با هیچ پسرى رابطه نداشته باشد، مى‏گردند.
اصولاً افراد پاک و عفیف که به عفاف، شناخته شده‏اند، از دسترس آزاد افراد منحرف و آلوده، به دور هستند.
قرآن می‏فرماید: رعایت حریم عفاف (در روابط اجتماعى) از سوى زنان، براى این است که به عفاف و پاکى شناخته شوند و از آزار و اذیت بیماردلان، به دور باشند. (احزاب، آیه 59)
خودنمایى یا عرضه کردن خود به نامحرمان، از عزّت و شُکوه دختران مى‏کاهد و علاوه بر آن‏که زمینه را براى نفوذ افراد آلوده و ارتباط با آنان فراهم مى‏سازد، پسران جوان را که باید مظهر اراده و فعالیت و شجاعت و مردانگى و تصمیم باشند، به افرادى هوسباز، چشم چران وآلوده و بى‏اراده و ضعیف، تبدیل مى‏کند.
البته اگر دختران در روابط اجتماعى خود در اجتماعات عمومى لباس ساده بپوشند، کفش ساده به پا کنند و با چادر یا مانتو و روسرى مناسب به مدرسه و دانشگاه بروند، قطعاً خودشان هم آرامش روانىِ بیشترى خواهند داشت و بهتر درس مى‏خوانند.
چه‏قدر خوب است که دختر جوان مسلمان، در اجتماع، آن‏چنان رفتار کند که علائم عفاف و وقار و سنگینى و پاکى از او هویدا باشد و به این صفات، شناخته شود. تنها در این صورت است که بیماردلان (که به دنبال شکار مى‏گردند) از او مأیوس می ‏شوند
این، تقریباً یک اصل همیشگى است که پسران ولگرد، به دنبال دختران جِلف و سبک و خودنما مى‏گردند. این‏گونه دختران، گویى وضع لباس و پوشش، راه رفتن و سخن گفتنشان، معنادار است و به زبان بى‏زبانى مى‏گویند: به من توجه کن! به‏سوى من نگاه کن! مرا تعقیب کن! و... درحالى‏که عفاف و رفتار و حرکات سنگین و با وقار دختر دیگر، مى‏فهماند که دست تعرّض از این حریم، کوتاه است و هیچ پسرى جرئت نمى‏کند به او تعرّض یا بى‏احترامى کند.
دختران خوب جامعه ما، انصاف دهند که آیا حقیقت، جز این است؟





نوشته شده در تاریخ 1391/03/31 توسط atre narges


گل نرگس
آخرین مطالب
نویسندگان
پیوند ها
آرشیو مطالب
آمار سایت


دریافت کد جملات شریعتی